Ord. Prof. Dr. Alfred Kantorowicz

Prusya’ya bağlı Poznan bölgesinde doğdu. 1884’te ailesiyle birlikte Berlin’e taşındı. 1900 yılında diş hekimi oldu ve altı ay diş hekimliği yaptıktan sonra 1901-1905 yılları arasında da tıp eğitimi aldı. Eğitimine dahiliye, enfeksiyon ve cerrahi alanlarında devam etti. Ancak 1909 yılında Münih Üniversitesi Diş Enstitüsünde tekrar diş hekimliğine dönüş yaptı. 1912 yılında çocukların diş sağlığını ilk okulda öğrenmesi gerektiğini ileri sürmüş ancak kabul görmemiştir.

Savaşın sinyallerinin verildiği 30'lu yıllarda Almanya genelinde çocuklar için önleyici diş hekimliği programları ve seyyar klinikler geliştirmiştir. Mesleğinde yükselmeye devam ederek 1923 yılında Bonn Üniversitesi Diş, Ağız ve Çene ordinaryüs profesörlüğü mevkiine gelmiştir. Yahudi olması nedeniyle üniversiteden uzaklaştırılmış ve 9 ay hapis ve toplama kampında kalmıştır.

Kantorowicz, Türkiye’de modern diş hekimliğinin gelişiminde kilit rol oynamıştır. 3 yıllık eğitimi 4 yıla çıkarıp, diş hekimliğini cerrahiden ayırdı ve diş hekimliğinin alt dallarını bu eğitim içinde ayrı kürsüler olarak birleştirdi. Bununla birlikte, Türkiye’de diğer fakültelerin kurulumuna yardımcı olarak, yazdığı kitaplarla eğitime olan katkısını arttırdı. Bunların yanında estetik cerrahinin (yarık dudak ve damak dahil olmak üzere) tıp fakültesinden diş hekimliği müfredatına aktardı ve müfredat içine ortodontiyi de dahil etti.

Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün diş hekimliğini de yapan Kantorowicz, 1949 yılında emekli olana kadar Türkiye’de çalıştı. 1950 yılında tekrar Bonn Üniversitesine geçmiştir. Türkiye’ye en son 1958 yılında gelmiş, “Diş Çürüğü Proflaksisi” konulu seminerini vermiştir. 17 Şubat 1962’de Bonn Tıp Fakültesi tarafından kendisine eğitimde 50. yıl ödülü verilmiş, ancak kısa bir süre sonra 6 Mart 1962’de 82 yaşında vefat etmiştir.